Zo ga je het best om met een stotterend kind

Vandaag is het Wereldstotterdag. Op deze dag wordt aandacht gevraagd voor spraakgebreken in het algemeen en stotteren in het bijzonder. Men spreekt van 'stotteren' als het spreken op een niet-vloeiende manier, en dit op een hoorbare, soms zichtbare en soms verborgen manier. Het komt voor bij 5 procent van de kinderen, en bij 1 procent is het een blijvende stoornis.

Hoe kan je omgaan met stotteren als ouder en als leerkracht? Gezondheid.be geeft tips

Tips voor de ouders:

-    Wees geduldig en leg geen nadruk op het stotteren. Het kind corrigeren, wijzen op het gestotter of het laten herhalen van de 'moeilijke' woorden, zijn onaangenaam en frustrerend voor het kind.
-    Let op met goedbedoeld advies. 'Denk goed na' of 'Haal diep adem' lijken goede en begripvolle raad, maar het zelfvertrouwen van het kind daalt erdoor.
-    Hou je eigen onzekerheid in bedwang. Denk niet aan 'wat stottert hij erg' of 'het is erger dan gisteren', dat werkt als stoorzender.
-    Hou oogcontact met je kind
-    Let eerder op de boodschap dan de manier waarop je kind die brengt.
-    Spreek rustig en schep een 'rustige ruimte' voor je kind om zijn of haar verhaal te doen.
-    Steun je kind in wat hij leuk vindt en goed kan. Elk kind is gevoelig voor waardering van de ouders, en door dat te benadrukken stijgt het zelfvertrouwen. Sta dus niet alleen stil bij het stotteren, je kind is meer dan dat.
-    Toon je kind dat je van hem/haar houdt en dat hij/zij belangrijk voor je is
-    Scherm je kind niet af van de buitenwereld. Laat hem/haar verantwoordelijkheden nemen en spreken in het openbaar, alleen zo kan het opgroeien tot een zelfstandige volwassene.
-    Praat erover met de leerkracht, en meld pesterijen zo snel mogelijk.
-    Zoek hulp om het stotteren van je kind onder controle te krijgen, via stottertherapie. Daarvan wordt één uur per week gedurende twee jaar terugbetaald. Let op de betrokkenheid van de ouders bij deze therapie: het gaat minder effect hebben als alleen met het kind wordt gewerkt.


Tips voor leerkrachten:

-    Geef het goede voorbeeld en praat rustig
-    Geef het kind tijd om te praten, het heeft immers evenveel te zeggen als andere kinderen alleen duurt het wat langer. Sla het dus zeker ook niet over bij een beurtrol in de klas
-    Let niet op de tics, grimassen en andere bewegingen die stotteraars maken in hun poging de woorden uit hun mond te krijgen. Dit maakt deel uit van het stotteren en wijst niet op een motorische handicap.
-    Behandel een stotterend kind zoals elk ander kind. Bescherming door het stotteren is nefast voor de ontwikkelen.
-    Heb begrip en geduld voor het stotteren en voor het kind
-    Probeer niet op eigen houtje iets te doen aan het stotteren, de kans bestaat dat u meer kwaad dan goed doet. Bespreek een eventuele strategie met de ouders en volg de therapie op de voet.
-    Wees oplettend voor gedragsproblemen die hun oorsprong vinden in het spraakgebrek. Door de frustraties of door pesterijen kan het kind agressief of onhandelbaar worden. Probeer de oorzaak van dit gedrag te achterhalen.
-    Probeer stotteren aanvaardbaar te maken voor de klas. Wees streng voor pesterijen, maar ga humor niet uit de weg.

Tot slot: stotteren is een hindernis voor je kind, maar het is geen blokkade. Tal van beroemde mensen, die van spreken of zingen hun beroep hebben gemaakt hebben ooit gestotterd. Tot hen behoren:

- Marilyn Monroe
- Bruce Willis
- Winston Churchill
- Bill Withers
- Axel Daseleire
- Arno Hintjes
- Bart Peeters
- Jan Decleir

(edp)