7 op de 10 vrouwen maken zich zorgen om haarverlies: wat zijn de nieuwste én de beste behandelingen?

doorLiesbeth De Corteop 17/12/2020

Haarverlies. Het is een probleem dat we onmiddellijk linken aan mannen. Maar dat klopt niet. Ook vrouwen sukkelen ermee. Actrice en model Lize Feryn (27) is er eentje van. Op Instagram prijst ze tricopigmentatie aan, een behandeling die de hoofdhuid verstopt. “En er zijn nog veel andere opties”, sust beauty-expert Karen Sarasin. Ze legt (haarfijn) uit wat je kan doen aan een dunne haardos en kale plekjes. 

“Het is nog een beetje taboe, weinig haar hebben. Zeker als vrouw.” Zo begint Lize Feryn haar post op Instagram. “Pas als je bij jezelf (bijna) kale plekken ontdekt, besef je hoe belangrijk die volle coupe haar is voor je zelfvertrouwen.” Daarmee slaat ze de nagel op de kop. Want ze is zeker niet de enige vrouw die hiermee zit. Volgens een Europese gezondheidsenquête maakt maar liefst 73 procent van de vrouwen zich zorgen over haarverlies. 

Schaamte

Een probleem dat Karen Sarasin maar al te goed herkent. Zij is verpleegkundige van opleiding en experte in permanente make-up en medische pigmentatie. “Tien jaar geleden startte ik mijn zaak en bood ik voor het eerst behandelingen tegen haaruitval aan. Toen sloegen die vooral aan bij mannen, maar nu komen er steeds meer vrouwen bij ons over de vloer.”

Sarasin ziet dat er nog veel schaamte hangt. “Elke vrouw trekt het zich aan dat ze weinig haar heeft. Logisch. Het is letterlijk in their face. Ze kunnen er simpelweg niet naast kijken. Zelfs als er geen spiegel in de buurt is, zijn ze ermee bezig. Een muts opzetten op de fiets? Oei, dat gaat niet, want wie weet liggen de haren achteraf niet meer netjes en is dat ene kale plekje zichtbaar. Snel-snel een staart maken zit er ook niet in. Ze willen deskundig de haren naar achteren kammen, zodat de hoofdhuid niet zichtbaar is.” 

“Natuurlijk, voor mannen blijft het ook balen om te kalen. Een terugwijkende haarlijn is geen pretje. Maar bij vrouwen wordt een kaal plekje meteen geassocieerd met ziekte, terwijl dat helemaal niet klopt. Dat vergroot het taboe des te meer", meent Sarasin.

Behandelingen

De oorzaken kunnen fel uiteenlopen. Erfelijk haarverlies of alopecia androgenetica is de meestvoorkomende vorm van haaruitval. Zo’n zeventig procent van de mannen krijgt er ooit mee te maken. Bij vrouwen is dat de helft. Daarnaast kunnen hormonale schommelingen, tekort aan voedingsstoffen zoals ijzer, stress, ... een boosdoener zijn. Een heel kleine groep van vrouwen heeft ook de haarziekte alopecia areata, waardoor ze kale plekken krijgen. In zeldzame gevallen treedt volledige kaalheid op en kunnen de wimpers en wenkbrauwen uitvallen.

Zo breed de oorzaken zijn, zo beperkt zijn de oplossingen. Want jammer genoeg bestaat er nog geen wondermiddeltje tegen haaruitval. Wel zijn er supplementen die je kan slikken en crèmes die je kan smeren, en een heleboel behandelingen die het probleem verdoezelen. Lize Feryn ging voor tricopigmentatie. “Hierbij worden pigmenten met een naald op de hoofdhuid getatoeëerd. Ofwel worden er minuscule stipjes gezet, ofwel worden er kleine haartjes getekend. Het hangt af hoeveel vulling de cliënt wil”, legt Sarasin uit. “Die pigmenten worden in de dermis - de middelste huidlaag - gezet. Vergelijk het met een oppervlakkige tattoo, die anderhalf tot twee jaar blijft. Dit geeft het mooiste en meest realistische resultaat.” 

Een tijdelijke tattoo op je hoofd, is dat niet pijnlijk? Het valt reuze mee, zegt Sarasin. “De ene kan er beter tegen dan de andere, maar verdoving is niet nodig. In het slechtste geval is het wat oncomfortabel.” 

Een groter nadeel is dat tricopigmentatie enkel is weggelegd voor brunettes. “Een vrouw met witblond of grijs haar is er niets mee. Lichte pigmenten op de hoofdhuid kan je immers niet zien. Het is enkel nuttig als de pigmenten bruin zijn.” Bovendien is de behandeling allerminst goedkoop. “Wie de volledige kruin onder handen wil laten nemen, heeft zeker twee of drie sessies nodig om de pigmenten bij te werken. Dan kom je snel aan een kostenplaatje van 650 à 1.000 euro. Als het niet meer is. En na twee jaar zijn de pigmenten vervaagd en moet je het opnieuw laten doen." 

Goedkoper alternatief

Staat je portemonnee dat niet toe? Dan bestaan er donkere microvezeltjesdie je op je kruin kan doen. Een populair merk is Toppik. Een busje kost nog geen tien euro. “Opnieuw: enkel de bruine microvezels zijn zichtbaar, blonde microvezels niet. Blondines blijven dus de dupe”, stelt Sarasin. “Het is goedkoop, maar allesbehalve aangenaam. Het voelt aan als talgpoeder. Heel verstikkend. En als je met je handen doorheen je lokken woelt, zien je vingers zwart. Doe je een trui uit? Dan hangt die vol donkere schilfertjes. En als je bij iemand in de zetel gaat zitten, mag je blij zijn dat je geen zwarte sneeuw achterlaat. (lachje)”

Op lange termijn

Eén van de nieuwste behandelingen is plaatjesrijk plasma (PRP). “Hierbij wordt bloed geprikt en gecentrifugeerd. Zo kunnen we het plasma uit het bloed isoleren, om in de hoofdhuid te spuiten. Het is wetenschappelijk bewezen dat de bloedplaatjes in het plasma groeifactoren vrijgeven. Die gaan luie haarfollikels een schop onder hun kont geven, waardoor de follikels weer actief worden en de haargroei stimuleren.”

Sarasin is grote fan van PRP. “Heb je één kalend plekje? Dan ben je goed met tricopigmentatie. Wanneer je volledige haardos wat dunner is, kies je beter voor PRP. De prijs is vergelijkbaar, maar de plasma heeft een langer effect.”

En dan is er nog haartransplantatie. “Hierbij worden follikels uit het achterhoofd - een zone die minder gevoelig is voor haarverlies - verplaatst naar de kalende plekjes. Het lastige is dat je follikels niet dicht bij elkaar kunt zetten. Een volle haardos zal je er dus niet van krijgen, maar het zal sowieso een vooruitgang zijn. Het prijskaartje? Minstens 2.000 euro. Vaak wordt het nog eens gecombineerd met PRP om de follikels te boosten, zodat ze niet één haartje, maar drie produceren. Het goeie nieuws: als er haartjes uit de follikel groeien, blijven ze dat doen voor de rest van je leven.”