Adoptiecolumn 18: volg hier het verhaal van Nathalie die uit het buitenland adopteert

Nathalie (40) uit Waregem is een veertiger met een rijkgevuld leven. 8 jaar na het overlijden van haar grote liefde bouwt ze doelbewust verder aan een nieuw leven. Toen haar biologische klok begon te tikken besloot Nathalie in 2013 dat ze graag uit het buitenland een kind wilde adopteren. Op onze website deelt ze vanaf nu elke maand haar avontuur.

Lieve lezers, de maanden volgen mekaar in sneltempo op. We hebben al mogen proeven van de eerste zonnestralen. Ook op het vlak van de adoptie zijn er weer een aantal nieuwe ontwikkelingen. Het is een heel ingewikkelde kwestie, zoveel is zeker. Wat ik vooral onthou is dat het om vrij positief nieuws gaat. Ik zal het jullie zo duidelijk mogelijk proberen uit te leggen. De voorbije periode was er eentje van onrust in het Afrikaanse Guinea. Gelukkig is de laatste berichtgeving bemoedigend. Zo heeft de advocaat die ter plaatse is, laten weten dat de nieuwe richtlijnen, waarvan de vorige keer sprake, goedgekeurd werden. Binnenkort zal het adoptiebureau dan de definitieve versie mogen ontvangen en er is nog meer. Tevens werd bepaald welke personen van de diverse ministeries en organen, betrokken bij de hele adoptieprocedure, zullen gaan zetelen in de commissie. De verwachtingen zijn dan ook wel optimistisch. Men verwacht immers rond half juni te kunnen opstarten. Fantastisch nieuws vind ik persoonlijk! Fingers crossed ! Laat ons hopen dat het er eindelijk van komt.
Het geeft terug een beetje moed. Ik kan gaan aftellen en uitkijken naar midden juni, wat trouwens niet zo lang meer is. Maar we zijn er nog niet! Het adoptiebureau liet ook weten dat er eerst nog een nieuw kanaalonderzoek moet gebeuren, dat de nieuwe procedure en werking nog zal moeten voorgelegd worden. Ook hierop zal de desbetreffende goedkeuring moeten komen. Wat dit precies impliceert, daar wil ik eerlijk waar op dit moment niet veel over nadenken. Ik wil nu gewoon even van de euforie kunnen genieten, hoe kort ook. Ik wil duimen voor een snelle doorstart van de dossiers. Na een lange wachtperiode is het gewoon tof om nog eens die gezonde spanning te ervaren, het besef dat het nu wel eens allemaal vlug kan gaan. Ik wens niets liever!
Het adoptiebureau heeft in elk geval de belofte gemaakt van hun kant alle mogelijke inspanningen te zullen doen om dit kanaalonderzoek zo snel mogelijk in te dienen. Na heel wat onzekerheid en onduidelijkheid voel ik mij toch wat opgelucht en koester ik de hoop dat alles niet voor niets is. Ik moet alleen nog een beetje geduld uitoefenen. Laat dat nu net mijn sterkste kant zijn . Beste lezers, we houden er samen alvast de moed in. En weet, heel misschien brengt de volgende column begin juni een nieuwe update met zich mee!