Adoptiecolumn 20: Volg hier het verhaal van Nathalie die uit het buitenland adopteert

Nathalie (40) uit Waregem is een veertiger met een rijkgevuld leven. 8 jaar na het overlijden van haar grote liefde bouwt ze doelbewust verder aan een nieuw leven. Toen haar biologische klok begon te tikken besloot Nathalie in 2013 dat ze graag uit het buitenland een kind wilde adopteren. Op onze website deelt ze elke maand haar avontuur.

Lieve lezers, ik kan jullie aankondigen dat er nieuws is in adoptieland. Maar wat voor een nieuws . Als ik een tipje van de sluier moet oplichten, dan vrees ik dat deze column zal baden in een bedrukte sfeer. De hoop is niet verdwenen maar hij is voor een groot stuk wel gecounterd, zoveel is zeker. Op 14 juni was er de langverwachte informatiesessie waarover ik de vorige keer sprak. Het adoptiebureau zou daar een aantal onthullingen doen over de stand van zaken nu. Allesbehalve rooskleurig, daar waren jullie ondertussen al achter denk ik. Alvorens ik vertel wat er allemaal aan de hand is kreeg ik wel de bevestiging dat mijn dossier nog steeds op het ministerie ginder wacht samen met nog 4 andere.

Er waren toch 7 dossiers ter plaatse, hoor ik jullie al denken? Klopt, maar 1 koppel is gestopt en 1 koppel is zwanger dus we zijn nog met 5 momenteel. Ik had jullie al verteld over de oprichting van de adoptiecommissie. Daar is alle vertraging mee begonnen. Intussen heeft het land zelf beslist om meteen een volledige hervorming door te voeren. Dit zou het welzijn van de kinderen ten goede komen, iets wat we alleen maar kunnen toejuichen natuurlijk. Dit houdt in dat ook de adoptieprocedure herbekeken wordt. Deze zaken nemen best wat tijd in beslag. De adopties worden in afwachting opgeschort wat betekent dat er geen vooruitgang geboekt wordt en de procedure momenteel stilligt. En dat is uiteraard minder goed nieuws!

Van de magistraten wordt verwacht een opleiding te volgen om de nieuwe wetgeving onder de knie te krijgen. Helaas heeft dit proces vertraging opgelopen door de sociale onrust begin 2018 in Guinea omwille van nieuwe verkiezingen. Blijkbaar zouden deze vertragingen allemaal héél onverwacht zijn, zo vertelt het bureau, maar de kandidaat-adoptieouders die zo graag hun kindje in de armen willen sluiten, zijn hier wel vet mee. Bemoedigend is het allemaal niet maar ik moet verder, rekening houdend met het feit dat mijn kindje nog 2 à 3 jaar op zich kan laten wachten. Ook al zit het wetgevend proces in de laatste fase en zou de commissie in de nabije toekomst van start kunnen gaan, een precieze datum weet niemand. Er dient immers ook nog een nieuw kanaalonderzoek te gebeuren. De diensten zullen echter alles in het werk stellen om die afreis zo vlot mogelijk te laten verlopen. Er is mogelijkheid om over te stappen naar een ander land maar daar wil ik op dit moment geen rekening mee houden. Er werd wel afgesproken dat ik vanaf nu elke maand een update zal ontvangen, nieuws of geen nieuws, een lichtpuntje om naar uit te kijken. Tot de volgende update dan maar!