Hello zomervakantie! Bye structuur en regelmaat...

doorFamke Robberechtsop 23/06/2016

Hoofdredactrice Famke houdt van de zomer maar haar strakke gezinsorganisatie komt zwaar onder druk te staan. Herkenbaar?

Quote

'Mijn man zijn aandeel beperkt zich tot het openen van de mail 'Hier zitten de kinderen deze zomer'.

'Al van in januari zag ik ze dichterbij komen. Net nu ons gezin z'n school-werkroutine een beetje gevonden had en we in rustiger vaarwater zaten, doemde ze in de verte voor mij op. Onverstoorbaar baande ze zich een weg in ons vaarwater, onze routine zou zich tegen haar te pletter varen zoals de Titanic tegen de ijsschots: de zomervakantie is aangebroken.
In elk gezin is structuur van groot belang en die is vanaf nu compleet naar de filistijnen. Négen weken moeten onze kinderen opgevangen en geëntertaind worden. Zelf kunnen mijn man en ik twee weken vakantie nemen dus er blijven er nog zeven (7!) over...
Ik ben dan ook al maanden bezig met kampjes zoeken, kindcodes voor speelpleinen aanvragen en het mobiliseren van elk mogelijk familielid. Met 'ik' bedoel ik ook 'ik', want mijn man zijn aandeel daarin beperkte zich tot het openen van de mail 'Hier zitten de kinderen deze zomer', die ik hem begin juni stuurde.
Eigenlijk moet dit mij op m'n cv 'ervaring in project- en crisismanagement' opleveren. Maar het is me gelukt, mijn twee zonen zijn voor heel de zomer onder dak, met als mooiste bewijs het excel-document met verschillende kleuren dat aan mijn bureau hangt. Elk kind heeft zijn eigen kleur want zo is Sepp bijvoorbeeld nog te jong voor bepaalde speelpleinen en Lex te oud (en te cool vindt hij zelf) voor een Dora & Diego-kamp: kwestie van de uitdaging er voor de projectmanager toch wat in te houden.

Door mijn achtjarige carrière als moeder weet ik ondertussen ook helaas dat zelfs zo'n excel je niet beschermt tegen zoontjes die al tijdens de eerste dag sportkamp ziek worden, of meetings die plots verlaat worden, zodat je no way voor 18u op het speelplein kan zijn. Ik kijk soms stiekem al uit naar 1 september, maar dat durf ik voorlopig niet luidop te zeggen, zeker niet omdat mijn jongste zoon het hélemaal niet ziet zitten om naar het eerste leerjaar te gaan. Onze standaardconversatie over het onderwerp gaat als volgt: hij: 'Ik snap niet wat ik daar moet gaan doen', ik: 'Lezen en schrijven, hoe cool is dat?'. Hij: 'Ik word zwembadbouwer, da's al cool genoeg en daarvoor hoef je niet te kunnen lezen of schrijven.' Einde conversatie. Vorige week moest ik drie dagen naar het buitenland voor een opleiding, voor ik vertrok legde ik uit dat ik naar een soort school ging om nog extra dingen te leren. Waarop Wijsneusje meteen antwoordde: 'Zie je wel, mama, jij bent wel honderd en jij moet soms nog naar school; ik ben pas vijf, dus ik heb nog jaren de tijd om iets te leren.' Zucht. Het wordt nog een lange zomer.