Waarom ik misschien dan toch geen herfstmens ben

doorValérie Wautersop 27/09/2016

teAl van eind augustus ben ik luidkeels aan het verkondigen dat ik het ondertussen wel gehad heb met de zomer. Ik ben een grote fan van de veranderende jaargetijden, en eens het ene seizoen halverwege is, kijk ik alweer reikhalzend uit naar het volgende. Het mag dan ook geen wonder heten dat ik al rond 15 augustus luidop begon te dagdromen over knisperende haardvuren, pumpkin spice lattes (die je gewoon lekker zelf maakt), kaarsjes, TV kijken onder een dekentje en allround gezelligheid. Heer-lijk.

Ik zal zelfs zover gaan als te bekennen dat ik lichtjes teleurgesteld -misschien zelfs misnoegd- was toen de Indian Summer zich vorige week in al zijn warme glorie besloot aan te dienen. Stralende zomerzon en temperaturen boven de 25 graden? Ik had zin in regen, mist en ochtendkilte, verdorie. Toen er vanochtend geen straaltje zon te bespeuren was, en de temperatuur buiten een luttele 7 graden bedroeg, was ik dan ook behoorlijk in mijn nopjes. Met de ogen dicht en de neus vooruit besloot ik de heerlijk frisse ochtendlucht op te snuiven. Waarna ik meteen met die andere realiteit van de herfst geconfronteerd werd. Met een gezicht vol plakkerige spinnenweb haastte ik me weer naar binnen. Kunnen we dan nu gewoon even fast forwarden naar de winter alsjeblieft?!