'Kunnen we nu over iets anders praten dan mijn kanker?'

doorMelanie Goethalsop 11/07/2017

'Ik wilde er van in het begin over praten, met bijna iedereen. Zeker met mensen die me graag zien', schrijft Mieke Coeckelbergh, die in 2015 borstkanker kreeg, in het boek 'Samen met haar'.

Mieke Coeckelbergh schreef 'Leven met haar, verhalen over haar weg met borstkanker', een boek voor vrouwen met kanker en hun geliefden en familie. 'Vanaf de eerste chemo, op 2 februari 2015, vier dagen na de consultatie bij de oncoloog, heb ik een dagboek bijgehouden. Toen deed ik het omdat alles zo snel ging en ik voelde dat ik er later op terug zou willen of moeten komen. Maar vandaag ben ik er ook blij mee omdat ik het dagboek als basis kon gebruiken voor dit boekje. Ik heb er stukken tekst uit geplukt, soms letterlijk, en ze aangevuld of uitgewerkt om het voor iedereen begrijpelijk te maken.'

Op 7 oktober 2015 schreef ze hoe graag ze over haar ziekte wilde praten met mensen die haar graag zien.

'Op de revalidatie kom je allerlei types van mensen tegen:

1. "Neen, ik wil er liever niet te veel over praten. Ik kan dat niet. Ik krijg ook niet graag bezoek van mensen die altijd maar over de kanker praten. Ik wil over andere dingen praten om me af te leiden."

2. "Hebben jullie dat ook, dat je je woorden niet kan vinden? Dan wil ik iets uitleggen, maar vind ik de woorden niet om het goed uit te leggen. Het lijkt wel of ik dement word. Concentreren lukt ook niet meer goed en ik vergeet zo veel, ik moet alles opschrijven."

3. "Ik praat er niet over, dan gaat het vanzelf over."

Ik kan dat allemaal begrijpen. Ik zei het ook tegen vriendinnen: "Kunnen we nu over iets anders praten dan over mijn kanker, want anders word ik zot." En dat deden we dan ook. Heerlijk om ook iets te horen over de wereld buiten mijn 'ziekenhuiswereld', die gewoon blijft draaien.

Iedereen wil me goede raad geven en over de toekomst praten. De meeste mensen gaan veel sneller dan ik. Want ik denk nog altijd in dagen en momenten. Ik kan ook nog niet terugblikken of over de toekomst nadenken, die is nog veel te ver. Ik blijf nog liever even in het nu. Mijn hoofd zit veel te vol, ik moet doseren. Ik denk niet dat ik het anders aankan.'

Meer lezen? Je kan het boek kopen op www.zorgsaam.be.