Kind in crisistijd: hoe gaat het met onze kinderen?

doorRedactieop 19/01/2022

Als het over de pandemie gaat, wordt er steeds vaker naar kinderen gewezen, en dat laat niemand onberoerd. Wat doet covid met onze kleinsten? Nina Mouton en Steven Laureys geven tips om hen te steunen. Hier vertellen 3 kinderen alvast zelf wat ze ervan vinden.

Julie (9)

‘Zonder corona was het leven zoveel leuker. Geen prikkende handgel, geen jeukend mondmasker en geen irritant nieuws dat ik van papa moet bekijken. Tijdens de lockdown was het nog tof. Het leek eventjes vakantie! En die onlinelessen vielen ook goed mee. Wist ik het antwoord op een vraag niet, dan kon ik altijd zeggen dat de wifi niet goed werkte. Mijn vriendinnen sprak ik in de chat of zag ik online. Ik vond het veel leuker dan met mondmaskers in de klas zitten. Ik versta amper wat de anderen zeggen! Alles is nu zo anders. Een echt verjaardagsfeestje heb ik al twee jaar niet gehad. Met mijn grootouders knuffel ik nu langs de rug. Ik snap het allemaal wel en ik wil niet dat mijn familie ziek wordt, maar leuk is anders. Het stopt gewoon niet. Mijn grootste wens is dat corona eindelijk voorbij is!’

Manu (7)

‘Corona is wel een gekke tijd. Ik zou graag eens naar het ziekenhuis gaan om te kijken hoe het er is. Veel kinderen zijn nu besmet met corona. Onlangs moest mijn klas in quarantaine. Dat was echt niet leuk. We kregen superveel taakjes. Mama en papa hiel- pen me wel, maar ze moesten ook werken. En mijn juf weet natuurlijk veel beter hoe het moet. Ik ben liever in de klas, bij mijn vriendjes om mee te spelen! Ik zie hen nu veel minder en we moeten altijd voorzichtig zijn. Af en toe geeft mijn opa me stiekem een kus of knuffel, maar eigenlijk mag dat niet. Gelukkig kan ik wel gewoon blijven voetballen en moeten we door corona niet meer douchen na de training.’

Lewis (10)

‘Weet je wat ik niet snap? Als kinderen een mondmasker kunnen dragen, waarom zie ik dan zoveel volwassenen met het masker onder hun neus? Iedereen moet wat voorzichtiger zijn. Dan verdwijnt corona hopelijk ooit eens. Een spuitje doet echt geen deugd, maar ik zou me wel laten vaccineren. Ik wil mijn grootouders niet besmetten. Ik zie hen nu zo weinig. En als ik hen zie, mag ik niet knuffelen of kussen. Dat vind ik vervelend, want soms heb ik echt wel een knuffel nodig. Met mijn vrienden spreek ik ook minder af dan vroeger. Ik ben wel blij dat ik een gsm heb. Eigenlijk mocht dat pas in het zesde leerjaar, maar door corona kreeg ik hem wat vroeger.’

Meer lezen? Ons februarinummer ligt nu in de winkel!