Gezond en gelukkig leven begint hier en nu

Abonneer

De gezonde gewoontes van Evy Gruyaert: 'Hoe meer ik mezelf ben, hoe meer alles stroomt’

doorFleur De Backerop 17/08/2022

Ze overtuigde Vlaanderen om de loopschoenen aan te trekken, maar wat motiveert Evy Gruyaert (43) zelf? We spraken haar over West-Vlaams stilzwijgen, keihard aan jezelf werken, doelbewuste datenights en een kleintje met een flinke kwak mayonaise.

Als we Evy interviewen, heeft ze er net een chaotische dag op zitten. Dochter Helena (6) heeft – op haar eigen verjaardagsfeestje nota bene – haar voet omgeslagen. Na een ziekenhuisbezoek is het verdict: zwaar verstuikt. En dat betekent dus ook dat het geplande zomerkamp in het water valt. ‘Wat de opvang van de kinderen in de zomervakantie betreft, was alles tot in de puntjes geregeld’, vertelt Evy. ‘Maar goed, John Lennon zei het al: life is what happens when you’re busy making other plans. (lacht)’

Kan je dat goed loslaten?
‘Dat heb ik moeten leren. Lange tijd was ‘mijn zaakjes op orde hebben’ mijn manier om met veranderingen om te gaan. Intussen leerde ik dat je niet alles kan plannen, en dat je soms de dingen moet durven laten gaan. Anders word je verstikt door je eigen drang naar controle.’

Over ‘moeten leren’ gesproken: in september verschijnt je boek Start to feel great. Het uitgangspunt is dat je veel sterker bent dan je denkt – je moet het soms alleen nog leren zien. En durven doen. Ben je ervaringsdeskundige? 
‘Absoluut. Ik kom uit een doodgewoon West-Vlaams nest. Met de beste bedoelingen leerde ik dat ik, door zo hard mogelijk mijn best te doen, in de eerste plaats de buitenwereld tevreden moest stellen. Op je eigen identiteit focussen, dat kon wanneer je nog wat tijd overhad. Dat kader had tot gevolg dat ik mezelf pas echt ben beginnen te ontdekken na mijn twintigste. Toen leerde ik waarom ik me soms zo leeg voelde vanbinnen, ondanks het feit dat ik het allemaal mooi voor elkaar had. Ik voldeed aan alle verwachtingen die de samenleving me oplegde, maar had te weinig aandacht gegeven aan wie ik vanbinnen werkelijk ben. Door me onder andere te verdiepen in voeding, yoga, mediteren en slaap leerde ik terugkeren naar mijn kern.’ ‘In het prille begin van ons leven zit namelijk alles al ‘in ons’: we geven aan hoe we ons écht voelen door te wenen of te lachen, slapen wanneer we moe zijn, vragen om een knuffel wanneer we er nood aan hebben. Dat leren we later vaak af omdat we in een mal proberen te passen: op school, in een vriendengroep, in je relatie of op het werk. Dat kost ons tonnen energie. Zo jammer. Ik heb intussen geleerd om mijn emoties opnieuw bestaansrecht te geven en écht te luisteren naar mijn lichaam. Daar ligt volgens mij de sleutel tot geluk: dicht bij jezelf blijven en je buikgevoel volgen. Hoe meer ik mezelf ben, hoe meer ik voel dat alles klopt en stroomt en groeit en bloeit. In mijn job, maar ook privé: als vrouw, mama, vriendin en dochter.’

Je hebt van kinds af aan last van angsten. Is die gelinkt aan de druk van de samenleving, die drang naar perfectie en het lange tijd negeren van je ware ik? 

‘Echt bewijs is er daarvoor niet, maar het zal er zeker mee te maken hebben. Als kind al ging ik gebukt onder mijn angsten, maar dat stopte ik lange tijd weg. Keeping up appearances, want zo hoort het: in het West-Vlaanderen van mijn jeugd werd er te weinig gesproken over zware emoties. En hoe meer je ze tegenhoudt, hoe groter ze worden. Voeg daar nog eens een zeer extraverte job aan toe. Dat maakte het nog veel moeilijker om die mentale barrière te doorbreken en toe te geven dat het niet altijd goed met je gaat.’ ‘Vandaag overheersen mijn angsten niet meer. Ik heb een manier gevonden om ermee om te gaan. Niet door medicatie te slikken, maar door het heft in eigen handen te nemen: ik ben me heel bewust van het feit dat ik verantwoordelijk ben voor mijn eigen gedrag. Mijn verleden hoeft mijn toekomst niet te bepalen. Het is wetenschappelijk bewezen dat je brein een leven lang kan ontwikkelen en groeien. Neuroplasticiteit, heet dat. Het is hard werken en het vraagt heel wat toewijding, maar je kan je mindset veranderen en sturen.

Hoe doe je dat heel concreet? 
‘Zoals mensen op zoek gaan naar een leuke jeans, zo shop ik voor mijn brein. Ik sprokkel zo veel mogelijk heilzame inzichten uit boeken en coachingtrajecten bij elkaar en stel zo mijn eigen Start to feel great-pakket samen. En ik bouw bewust rustmomenten in. Idealiter combineer ik die twee zaken. Tijdens mijn ochtendwandeling bijvoorbeeld, die ik vrijwel nooit oversla.’ ‘Na de ochtendrush trek ik de natuur in. Het eerste kwartier laat ik mijn gedachten even de vrije loop en geniet ik van natuurgeluiden. Daarna stop ik mijn oortjes in en is het tijd voor een inspirerend audioboek of boeiende podcast. Momenteel luister ik naar een podcast van dr. Joe Dispenza. Hij vertelt over het feit dat je hersenen het onderscheid niet kunnen maken tussen wat er écht aan de hand is en de situatie die je je inbeeldt. Dat wil zeggen dat je je beter kan voelen door je levendig in te beelden dat je je zo zal voelen. Ik oefen daar nu ook op: ik volg elke dag een kwartier lang een begeleide meditatie van hem.’ 

Je hebt je laten testen op een autismespectrumstoornis (ASS). Kadert dat onderzoek ook binnen jouw doel om aan jezelf te werken? 

‘Zeker. Niet dat ik op dergelijke labels kick. Begrijp me niet verkeerd: ik ben hoogsensitief, heb migraine, struggel met angsten en heb ASS, dus guilty as charged. (lacht) Maar tegenwoordig is het bijna hip om minstens één etiket opgekleefd te krijgen. Het onderzoek naar ASS kwam er nadat er bij onze zoon ADHD en een vermoeden van ASS werd vastgesteld. Voor mij waren veel zaken heel herkenbaar, en dus wilde ik daar dieper naar graven. De huisarts wilde weten waarom ik dat per se wilde achterhalen. ‘Wat verandert er nog, nu je de veertig al gepasseerd bent?’, vroeg hij. Het antwoord: zelfinzicht. Weten dat ik hoogsensitief ben, ASS heb en met migraine kamp, brengt ergens gemoedsrust. Vroeger vond ik mezelf soms raar, anders dan de anderen. Extraversie is de norm in deze maatschappij, maar nu weet ik dat er vele vormen van normaal zijn. En dat het helemaal oké is als ik liever in kleine groepen afspreek of een-op-eengesprekken verkies.’ 

Wat laadt jouw batterijen op? 
‘Mijn job. (glimlacht) Ik ben zakelijk vertaler-tolk van opleiding. In het begin van mijn carrière vertaalde ik in een weinig inspirerende omgeving handleidingen van tractoren en legertenten. Het voelde als een straf, mijn werk zoog mij helemaal leeg. En dat terwijl ik nog maar 22 was. Toen ik op een dag in de auto zat, hoorde ik op radio Donna, de voorloper van MNM, over hun zoektocht naar talent. De winnaar kreeg een parttimecontract. Ik heb me ingeschreven en werd uiteindelijk uit zeshonderd mensen verkozen. Ik wist niet dat een job in de media mijn droomjob was, maar het is zo: sinds dat contract heb ik nooit nog het gevoel gehad dat ik móést werken. Of het nu gaat over televisieopnames, bedrijfspresentaties, mijn sportieve projecten of het schrijven van een boek: ik raak er in een heerlijke, creatieve flow door en mag samenwerken met mensen die precies hetzelfde in het leven staan als ik. Dat geeft me tonnen energie.’ 

En in je privéleven? 
‘Ik ben geen mens van extremen. Lopen, yoga, mijn ochtendwandeling, knuffelen met mijn kinderen en onze vier katten, in mijn tuin genieten van het zonnetje ... Soms klink ik al als mijn mémé, die kon de kleine dingen des levens ook zo waarderen. Dat is een cliché, ik weet het, maar ik heb geleerd dat dergelijke volkswijsheden kloppen als een bus.’ ‘Waar ik ook heel dankbaar voor ben: ik ben na twaalf jaar nog steeds stapelverliefd op mijn man. Zoals elk koppel dat lange tijd samen is, hebben wij ook minder fijne momenten gekend, maar dankzij goede communicatie zijn we daardoor samen geëvolueerd. Onze kernwaarden zijn hetzelfde: Frederik en ik hebben respect voor elkaar, gunnen elkaar voldoende voeding van buitenaf maar maken ook genoeg tijd voor ons tweetjes. Ja, ook wij doen aan die fameuze datenight. (lacht)’

Is dat een vaste afspraak? 
‘We hebben een tijdlang geprobeerd om één keer om de twee weken qualitytime in te lassen. Maar dat leverde onnodig veel stress op als het even wat moeilijker in onze agenda paste. Nu zijn we flexibeler, en zorgen we er simpelweg voor dat er voldoende datenights zijn. Dan gaan we meestal op restaurant. Mijn man en ik zijn liefhebbers van lekker eten.’ 

En is dat dan steevast gezonde kost? 
‘Ik vind gezonde voeding heel belangrijk, ik eet overwegend vegetarisch en kies meestal voor de meest voedzame optie. Maar ik gun het mezelf af en toe om eens flink te zondigen. Als ik mezelf zou opleggen dat iets ‘niet mag’, dan verlang ik er namelijk alleen maar meer naar. Een gezond evenwicht, zo zou je het kunnen samenvatten. Of ook: je boerenverstand gebruiken. De kinderen vinden het bijvoorbeeld fantastisch om rond de salontafel frietjes van de frituur te eten. Daar maken we dan een echt gezinsmoment van, waar ook ik ten volle van geniet. En mocht je mijn bestelling bij de frituur willen weten: twee kaaskroketten, één garnaalkroket, een klein bakje frieten en een goeie kwak mayonaise. (lacht) Heerlijk!’


Veel (beginnende) lopers luisteren naar jou tijdens hun work-out. Wat beluister jij tijdens het sporten? ‘

Ik luister al zeker niet naar mezelf. (lacht) Eigenlijk zet ik vrijwel nooit muziek op. Ik laat de natuurgeluiden mijn hoofd leegmaken.

De kust of de Ardennen?
De kust, zonder twijfel! Ik hou van de weidsheid, het geluid van de golven en het zonlicht dat weerkaatst wordt. Als je met je rug naar het strand gaat staan, dan verdwijnen al je problemen naar de achtergrond. Al heb ik misschien geen recht van spreken, want ik ben nog nooit een week lang in de Ardennen geweest. (lacht) Misschien moet ik die regio toch ook nog eens een kans geven.’