Buitengewone Blog: Het is stil in de stiltehoeve

Op 1 januari 2017 begon Mariska van buitengewoonanders.be aan haar challenges-avontuur. Een jaar lang gaat ze elke maand een nieuwe uitdaging aan. Hier lees je wekelijks haar vorderingen.

Stilte. Het mooiste geschenk ooit. En die vond ik in de stiltehoeve van Bond zonder naam. Zij bouwden een boerderij in de uitgestrekte vlakte tussen Damme en Knokke. Behalve het ruisen van de wind en het gefluit van de vogels hoor je er gewoonweg niks. Maar dan ook niks. Tijdens mijn verblijf werd er geen woord gesproken of gedeeld. En dat is pas een challenge voor dit hyper kinetisch Duracell konijn. Het was mijn 2de bezoek dus ik wist waar ik aan begon maar toch opnieuw ervaarde ik de spanning van wat de stilte met je kan doen.

Want als ik stil sta en letterlijk de stilte opzoek weg van alles – lees geen aandacht vragende kids rond mij- , dan hoor ik pas echt het lawaai van al mijn gedachten en de chaos in mijn hoofd. In de stilte voel ik de spanning in mijn lijf en kan ik intenser mijn emoties voelen. Het verdriet, de blijdschap, de zorgen en de gedachten. Dat schrikt af maar laadt ook op... Want in de stilte kwam ik tot bijzondere inzichten. Ik heb teruggeblikt op wat ik de afgelopen tijd heb gedaan, welke besluiten ik heb genomen en wat de impact daarvan is. Ik heb me afgevraagd hoe het verder moet nu mijn jaar vol challenges ten einde loopt. Ik heb stilgestaan bij vragen zoals “Wat zijn mijn intenties in het leven en volg ik die nog? Of ben ik misschien een beetje afgedwaald en heb ik me laten leven door mijn blog?”

Maar ik heb ook gemediteerd. En het is dan dat er opvallende dingen gebeuren. Mijn lichaam trilt van bij de eerste adem tijdens de meditatie. Mijn lichaam blijft in beweging terwijl de leraar vraagt om de rust op te zoeken. Een onbewust signaal dat mijn lichaam steeds verder wil en niet in rust kan gaan. Een onbewust teken dat ik gelijk heb als ik mezelf een hyper kinetisch Duracell konijn noem. Een uur lang confrontatie met het feit dat ik geboren ben om in beweging te blijven en mijn ultieme rust nog niet heb gevonden.

Toch nodigt het domein uit om stil te staan bij jezelf, je leven en je dromen. Maar dan in alle stilte & zonder woorden. Vanaf het ontbijt tot met het vertrek. En bij het ontbijt zijn het mijn ogen die het gesprek voeren. Mijn ogen als signaal van goedkeuring bij het opeten van een heerlijk biologisch ontbijt. Alsook een radar om de mensen rondom mij te bekijken en te fantaseren. Wie zijn ze? Wat doen ze? Waarom zoeken zij de stilte op?

 Mijn verblijf was opnieuw een buitengewone ervaring die niet te evenaren is. Een uniek geschenk dat iedereen zichzelf cadeau zou moeten geven. En daar helpt BZN aan mee want voor amper 15 euro pp schuif je mee aan tafel en geniet je van 1 uur meditatie. Je kan er zelfs overnachten. Check dus zeker hun agenda want onthaasten doen we liever vandaag dan morgen. Toch?