Hoe kunnen we op een constructieve manier ruziemaken?

Zoals in elke relatie, zit er ook bij ons wel eens een haar in de boter. Zelf heb ik een behoorlijk explosief karakter. Ik laat mijn onvrede meteen blijken en dat doe ik dan vooral verbaal. Mijn man is erg introvert en hult zich op zo'n momenten steevast in stilzwijgen of loopt soms zelfs gewoon weg. Dat maakt mij alleen maar kwader. Ik ben ervan overtuigd dat af en toe eens echt ruziemaken onze relatie deugd zou doen, maar dat kunnen we dus niet. Hoe kan ik mijn man uit zijn tent lokken?

'Je redeneert erg vanuit jezelf. Je wil dat je man gaat ruziemaken zoals jij dat doet of op zijn minst stevig zegt waar het op staat. Iemand die introvert is, denkt echter eerst goed na voor hij of zij iets zegt en kan moeite hebben om zijn of haar gevoelens te verwoorden. Hij of zij zal daarom nooit zo extravert reageren als jij, dat kan je maar beter accepteren. Het lijkt er bovendien op dat je ervan uitgaat dat een flinke ruzie goed zou zijn voor je relatie. Dat is echter niet waar. Het is hooguit lekker voor jou: je ontlaadt er jouw spanning mee. Vaak worden er echter tijdens flinke ruzies hele kwetsende dingen gezegd die, ook al zijn de excuses aangeboden, nog veel pijn kunnen doen of nog lang na kunnen sudderen. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dan ook dat explosieve ruzies slecht zijn voor je relatie en dat mensen die geneigd zijn ergernissen en onvrede er zomaar uit te flappen hun relatie daar geen goed mee doen. Nu wil ik niet zeggen dat je partner het zo goed aanpakt. Zwijgen en weglopen zijn ook geen goede manieren om ruzie te maken. Door je op die manier aan een conflict te onttrekken, laat je de ander namelijk heel gefrustreerd achter en blijven meningsverschillen onopgelost. Gelukkig voor jullie kan je ruziemaken heel goed leren. Ben je heel boos, botvier dan niet je boosheid op je partner. Neem een time-out (ga een blokje om of even naar de wc) en bespreek het probleem als je weer rustig bent. Kondig dat wel eerst even aan. Zeg bijvoorbeeld: 'Ik ben nu te boos en ga daarom even iets anders doen. Ik stel voor dat we er straks verder over praten'. Je zal zien dat als jij minder vijandig reageert, je partner ook meer open zal zijn. Ga bovendien volwassen met conflicten en gevoelens om: het gaat er niet om dat je gelijk krijgt maar dat het probleem opgelost wordt. Gooi ergernissen of onvrede er ook nooit meteen uit. Schrijf ze voor jezelf op een briefje en slaap er een nachtje over. Vind je de volgende dag nog steeds dat de ergernis een gesprek waard is, kaart ze dan aan. De kans is echter groot dat je zal denken: 'Waar maakte ik me toch zo druk om?' Door je ergernissen kritisch te bekijken voorkom je een hele hoop onnodig gekibbel. Heb je het gevoel dat je partner niet genoeg zegt, kaart dat dan aan. Maar wel op een niet-verwijten-de manier. Zeg bijvoorbeeld: 'Ik vind het jammer dat je zo weinig vertelt over je gevoel/mening. Het geeft me het gevoel dat je me buitensluit.' Door je gevoel te benoemen zal je partner eerder zichzelf laten zien, in ieder geval veel eerder dan als je roept: 'Jij slaat ook altijd dicht!' Dit alles betekent voor jou misschien dat je een grote zelfbeheersing aan de dag moet leggen. Bezie het als een uitdaging om jezelf beter in de hand te krijgen en je partner te doen praten. In mijn boek 'Verhoog je relatie-IQ' (Uitgeverij Het Spectrum) kan je meer lezen over goed ruziemaken.'

Pieternel Dijkstra, sociaal psychologe

Door Caroline De Ruyck, Veerle Maes
Goed Gevoel, september 2008