Meeleven met aseksualiteit

doorRedactieop 01/05/2008

"Ik verlang niet naar seks, maar wel naar liefde"

Voor de meeste mensen is genieten van seks de normaalste zaak van de wereld. Maar niet voor iedereen: ongeveer één procent van de bevolking zou aseksueel zijn. Deze mensen verlangen niet naar seks en beleven er ook geen plezier aan. 'Ik hield zielsveel van mijn partner maar alleen dat ene aspect - seks - wou niet lukken', getuigt Els (23) over haar aseksualiteit.

Eigenlijk heb ik een heel normale puberteit gehad. Ik werd - net als mijn leeftijdgenoten - verliefd en verlangde naar een vriendje. Maar toen ik op mijn zeventiende een ernstige relatie kreeg, werd seks plots een probleem. Ik vond er helemaal niets aan. In het begin denk je dat het een voorbijgaande fase is. Tenslotte was dit mijn eerste echte seksuele relatie. En ik was zo smoorverliefd op mijn vriend, dat ik instemde met seks om hem te plezieren. Maar het werd niet beter, integendeel. Ik wou mijn vriend graag verwennen, maar zijn aanrakingen deden me helemaal verkrampen. Ik blokkeerde letterlijk. Op een gegeven moment werd seks ook pijnlijk doordat ik zo gespannen was. Mijn vriend voelde natuurlijk dat ik vrijen niet prettig vond en toen was voor hem de lol er ook helemaal af. Op de duur kreeg ik echt een afkeer van seks, en als er op televisie weer een seksscène was, keek ik gewoon weg.'
'Natuurlijk ga je je dan afvragen wat er scheelt. In onze maatschappij wordt algemeen aangenomen dat er wel iets mis moet zijn met de relatie als het seksueel niet (meer) klikt. Maar mijn vriend en ik hadden echt een heel sterke band en verder was er ook niets mis met die relatie. Alleen dat ene aspect - seks - wou gewoon niet lukken. En het was meteen duidelijk dat het probleem bij mij lag...'
'Mijn vriend toonde zich erg begrijpend en deed alles om mij op mijn gemak te stellen. Het is ook niet zo dat ik bang ben voor intimiteit. Ik heb wel behoefte aan knuffels en soms zelfs aan zoenen, maar méér hoeft voor mij echt niet. Onze relatie kwam daardoor zwaar onder druk te staan. Mijn partner had immers wel normale seksbehoeftes. Hij kon erg opgewonden geraken door mij maar bleef meestal op zijn honger zitten. Dat wekte langs beide kanten frustraties op. Want ik begreep zelf ook niet waarom ik niet van seks kon genieten.'

"Ik ging me zelfs afvragen of ik als kind misschien seksueel misbruikt was geweest"

'Na een dik jaar hebben we - op aandringen van mijn vriend - professionele hulp gezocht. Voor mij was dat een erg moeilijke stap, maar de angst om mijn partner te verliezen was zo groot dat ik er echt wel iets aan wou doen. We gingen eerst naar een seksuologe. Dat was echter niet zo'n goede ervaring. Ze overstelpte ons met theoretische uiteenzettingen en toonde weinig begrip voor onze concrete situatie. Op een gegeven moment verweet zij me zelfs dat ik mijn vriend aan het lijntje hield en dat ik hem niet echt graag zag. Ik was zó woedend en gekwetst! Waar haalde zij het recht vandaan om mij te veroordelen?'
'Mijn vriend was ongelukkig omdat onze poging om hulp te vinden mislukt was. Dus gingen we daarna samen naar een psycholoog. Deze persoon nam ons wel ernstig. We zijn ongeveer twee jaar bij die psycholoog in therapie geweest. Het deed gewoon deugd dat we ons verhaal eens bij iemand kwijt konden. Maar uiteindelijk heeft hij ons toch niet echt kunnen helpen. Hij is gaan zoeken naar mogelijke verdrongen trauma's uit mijn jeugd, maar heeft niets kunnen vinden. Want op de duur ging ik me zelfs afvragen of ik als kind soms seksueel misbruikt was geweest of zo. Maar dat was dus niet het geval. Ik ging eveneens naar de gynaecoloog en liet ook onderzoeken of er hormonaal niets fout was, maar men kon geen enkele lichamelijke oorzaak vinden. Ik had liever gehad dat dit wel zo was geweest: dan was er misschien ook iets aan te doen. Eigenlijk weten wij dus gewoon niet wat de oorzaak is van mijn aseksualiteit. Maar omdat mijn vriend en ik elkaar doodgraag zagen, zijn we jarenlang blijven zoeken naar oplossingen.'

"In onze maatschappij wordt overdreven veel belang gehecht aan seks"


'Ik kampte met veel schuldgevoelens. Die worden je ook nog eens aangepraat door de media. Je kan tegenwoordig geen tijdschrift of krant openslaan zonder dat je op artikels over seks botst. En ook op televisie en in zowat elke film komt seks uitvoerig aan bod. In onze maatschappij lijkt het tegenwoordig veel meer aanvaard dat je triootjes hebt dan dat je toegeeft dat je liever zonder seks door het leven gaat. Dat is erg moeilijk voor mij, want op deze manier word ik elke dag geconfronteerd met het feit dat ik 'anders' ben.'
'Als mijn vriend en ik vroeger uitgingen met vrienden, maakte hij op café wel eens grapjes: 'Ik mag bijna nooit'. Meestal werd dat op veel hilariteit onthaald. Ik heb mijn vriend nooit kwalijk genomen dat hij zoiets zei omdat ik wist dat hij het niet deed om mij te kwetsen. Het was een beetje zijn manier om het te verwerken. Maar op zeker ogenblik hebben enkele vrienden daar wel op ingepikt en zijn ze vragen beginnen stellen. Gelukkig hebben wij in onze vriendenkring weinig negatieve reacties gekregen. Maar toch blijf ik altijd met het gevoel zitten dat ze mij niet echt begrijpen. Net zo min dat ik hun opwindende sekservaringen kan begrijpen omdat het mij volkomen vreemd is. Wat je niet kent, kan je niet missen. Maar als ik soms de verhalen van andere mensen hoor, heb ik het gevoel dat ik toch wel iets mis.'
'Ik heb heel lang met het gevoel gezeten dat ik de enige was met dit probleem. Tot mijn vriend een jaar of twee geleden in een mannenblad een artikel las over aseksualiteit. Er stond ook een link naar de website van het 'Aseksueel Voorlichtings- en Educatie Netwerk'. Toen ik eens naar dat forum surfte, was dat in eerste instantie een grote schok. Aseksualiteit klonk voor mij als een levenslang vonnis. Maar nu ben ik blij dat er zo'n forum bestaat. Als het mij allemaal te veel wordt, kan ik daar eens stoom afblazen. Een tijdje geleden was er een reclamespotje op televisie over twee lieveheersbeestjes die samen seks hadden in een auto. Andere mensen vonden die reclame grappig. Maar ik was zo verbolgen: zelfs om een auto te promoten wordt seks gebruikt! Ik plaatste een verontwaardigd berichtje op het forum en kreeg veel positieve, herkenbare reacties van andere aseksuelen. Dat doet echt deugd: je eindelijk begrepen voelen.'

"Ik voel mij wel echt een vrouw"

'Het is ook verbijsterend dat er nog altijd zo'n groot taboe rust op aseksualiteit. Homo- en biseksualiteit, dat kan. Maar ik zie het nog niet snel gebeuren dat in een televisiesoap als 'Thuis' een aseksueel opduikt. Ik ben er ook van geschrokken hoe weinig hulpverleners - dokters, psychologen, seksuologen,... - afweten over aseksualiteit. Zij zouden toch op z'n minst patiënten die kampen met zo'n probleem moeten kunnen doorverwijzen? Want ons forum telt inmiddels meer dan 500 leden. Dat is toch niet zo weinig?'
'Alhoewel ik worstel met mijn seksualiteit, voel ik mij wel echt een vrouw. Ik geniet ervan om korte rokjes, een diep decolleté en hoge hakken te dragen. En ik geniet ook van de aandacht die ik krijg van mannen. Ik kan gerust lachen om grapjes over seks en durf te flirten. Maar als het op seks aankomt, maak ik mij uit de voeten!' (lacht)
'Ik denk dat het een beetje compensatiegedrag is. Door via mijn kleding mijn vrouwelijkheid te beklemtonen, blijf ik me echt vrouw voelen. En dat heb ik nodig want mijn zelfvertrouwen staat op een laag pitje. Ik hou niet meer van mijn eigen lichaam. Op een gegeven moment ben ik via de psycholoog doorverwezen naar een therapeut, die mij lichaamsoefeningen aanleerde om meer te kunnen genieten van seks. Ik doe die oefeningen wel - want ik wil echt geholpen worden - maar voor mij is dat echt een opgave. Dus ook aan zelfbevrediging beleef ik geen plezier.'

"Toch blijf ik hopen dat ook ik op een dag zal kunnen genieten van seks"


'In tegenstelling tot veel andere lotgenoten op het forum heb ik mijn aseksualiteit nog niet aanvaard. Ik kan niet accepteren dat aseksualiteit misschien gewoon een seksuele geaardheid is, zoals homoseksualiteit. Want dan is er niets meer aan te veranderen. En dat wil ik niet! Daarom blijf ik zoeken naar een verklaring en vooral naar een oplossing. Want ik word gek bij de gedachte dat ik door mijn aseksualiteit nooit een normale relatie zal kunnen hebben. In onze maatschappij wordt immers altijd de link gelegd tussen liefde en seks. Als je elkaar graag ziet, heb je ook goede seks. Maar ik heb helaas ervaren dat het niet altijd zo is. Mijn vriend en ik waren meer dan vijf jaar een koppel en hebben een jaar samengewoond. En wij hadden het heel goed samen, behalve seksueel... Ik ben mezelf lang blijven forceren om seks te hebben omdat ik hield van mijn vriend. Omdat ik zo graag wou beantwoorden aan de 'normale' norm. Maar op een gegeven moment lukte dat niet meer.'
'Onlangs heb ik het zelf uitgemaakt omdat de druk op onze relatie te groot werd. Ik zie mijn ex-vriend nog altijd doodgraag, maar ik zag geen andere uitweg voor ons probleem. We hebben immers al zoveel geprobeerd. Ik heb zelfs een regressietherapie ondergaan om te achterhalen wat mijn aseksualiteit veroorzaakt. Dat heeft niets opgeleverd. En ik heb ook al pillen geslikt om mijn libido op te krikken maar dat is eveneens mislukt. Op een gegeven moment heb ik mijn vriend zelfs voorgesteld om naar een prostituee te gaan: louter voor de seks. Maar dat zag hij absoluut niet zitten: 'Ik hou enkel van jou!' zei hij steeds. Ik kreeg steeds meer schuldgevoelens. Daarom heb ik uiteindelijk een punt gezet achter de relatie. Uit liefde. Omdat ik hem niet echt gelukkig kan maken en hij dat zo hard verdient. Aan de ene kant zou ik blij zijn als hij gelukkig werd met een andere vrouw. Aan de andere kant breekt mijn hart bij de gedachte alleen al. Want eigenlijk wilde ik samen met hem oud worden. Kinderen krijgen. Dat is nog zo'n heikel punt. Ik heb een kinderwens, maar zou het hypocriet vinden enkel seks te hebben om zwanger te worden. Eigenlijk hypothekeert die aseksualiteit mijn toekomstdromen. Ik vind het vreselijk dat door mijn aseksualiteit mij misschien ook de liefde wordt ontzegd. Maar ik blijf hopen dat ook ik op een dag zal kunnen genieten van seks en er een nieuwe wereld voor mij opengaat.''

Waar kan je terecht?

Een poging om in België een zelfhulpgroep voor aseksuele personen op te richten, is enkele jaren geleden mislukt. Er bestaat wel een internetgemeenschap AVEN (Asexual Visibility and Education Network) en een Nederlandstalig forum: Aseksueel Voorlichtings- en Educatie Netwerk: www.asexuality.org/du. Ook partners van aseksuele personen kunnen hier terecht.

Door Caroline Stevens
Goed Gevoel, april 2008