Emilie in de USA: Over Amerikaans eten ...

Emilie (20) is een Belgisch-Amerikaanse lifestyle- en reisblogger. Dit jaar doet ze iets waar ze al jaren van droomt: ze verhuist voor drie maanden naar Amerika. Voor Goed Gevoel schrijft ze wekelijks over haar belevenissen in Washington, D.C.

“Lieve mama en papa. Het is hier heel leuk en ik heb al veel mensen leren kennen, maar het eten is een beetje vreemd…”

Dat is wat ik in mijn brief naar huis zou zetten. Want het eten is hier echt heel vreemd. Hoe ik dat weet? Ik moet alleen maar in de spiegel kijken. Ik ben hier nog geen week, maar ik heb wel de ergste pukkel-invasie ooit. Het lijkt wel alsof mijn 15-jarige ik me vanaf de andere kant van de spiegel aankijkt. Mijn voorhoofd en mondhoeken staan vol. Hoe komt dat toch?

Ik ga op zoek naar de oorzaak van mijn breakout. Zijn het mijn regels? Nee, die komen er pas over twee weken aan. Drink ik te weinig water? Nee, ik drink nog evenveel als in België, waar ik pukkelvrij was. Slaap ik slecht? Nee, dat ook niet. En plots besef ik het: het komt door het eten.

Als je aan Amerikaans eten denkt, denk je automatisch aan hamburgers, frietjes, steak en sandwiches. En eigenlijk zit je er dan niet zo ver naast. De Amerikanen eten over het algemeen heel ongezond. Zelfs wanneer ze denken dat ze gezond bezig zijn, eten ze nog steeds ongezond. Want alles, maar dan ook echt alles, bevat hier veel suikers, vetten en zelfs chemicaliën.

Ik schrok er behoorlijk van toen ik ontdekte dat er hier in Amerika een soort van houtpulp (wood pulp) in de zakjes geraspte kaas zit. De reden daarvan is me nog steeds een raadsel, maar het is wel zo dat de Amerikanen er alles aan doen om zoveel mogelijk, zo snel mogelijk en zo goedkoop mogelijk te produceren. Dat is meteen ook de reden waarom gezonde, organische en biologische producten hier zo duur zijn.

Nog zo’n gevaarlijk product dat in veel Amerikaans eten zit is corn syrup. Uit onderzoek blijkt dat corn syrup kan leiden tot diabetes, hartkwalen en kanker. Waarom zit het hier dan in zoveel voeding? Waarschijnlijk omdat het goedkoop is en omdat ze er veel van hebben. Als je nog steeds niet overtuigd bent, raad ik je aan om naar de documentaire Food Inc. te kijken, want zo gaat het dus exact in de Amerikaanse voedingsindustrie.

Gevolg? Mijn lichaam moet zich helemaal aanpassen aan de samenstelling van het eten hier en daarvan krijg ik puistjes. Ik snap meteen ook waarom Amerikanen zoveel tijd in de fitness doorbrengen. Bovendien merk ik al snel dat ik niet hetzelfde kan blijven eten als ik thuis doe. Door alle toegevoegde suikers bestaat de kans dat ik dan naar huis kan rollen. Ik besluit dus te gaan sporten. Vanaf nu probeer ik twee keer per week naar pilates te gaan én neem ik altijd en overal de trap.

“Dus lieve mama en papa, het is hier echt heel leuk en mijn stageplek is super, maar het eten is een beetje vreemd…”