Emilie in de USA: verhuizen, of niet?!

Emilie (20) is een Belgisch-Amerikaanse lifestyle- en reisblogger. Dit jaar doet ze iets waar ze al jaren van droomt: ze verhuist voor drie maanden naar Amerika. Voor Goed Gevoel schrijft ze wekelijks over haar belevenissen in Washington, D.C.

Zoals ik al aanhaalde in mijn eerste blogje heb ik altijd al permanent naar Amerika willen verhuizen. Maar hoe langer ik hier ben, hoe meer ik daaraan twijfel. Begrijp mij niet verkeerd: ik hou van Amerika. Het is een deel van wie ik ben en dat zal ik nooit loslaten. Maar ik moet het toegeven, D.C. is niet helemaal wat ik ervan verwacht had en ik heb me al beter gevoeld op andere plaatsen in Amerika.

Ik kom uit een klein dorpje van 3000 inwoners. Een dorpje waar je niet in of uit kan zonder velden te passeren. Je zou me een small town girl with big city ambitions kunnen noemen. Maar nu blijkt dat die big city toch niet echt honderd procent mijn ding is. Of tenminste: deze big city. Ik kan het niet genoeg benadrukken, D.C. is een geweldige stad en iedereen die van Amerika houdt zou het eens moeten bezoeken. Maar of ik ooit echt permanent in D.C. of omstreken zou kunnen wonen? Dat denk ik niet.

Telkens ik aan mijn oma vertelde dat ik later naar Amerika wil verhuizen waarschuwde ze me: “Emilie, onthoud goed dat je daar alleen nog maar op vakantie bent geweest. En ergens op vakantie gaan is iets heel anders dan er ook echt wonen.” Ik woon hier nu ongeveer een maand en ik kan nu al met een gerust hart zeggen dat mijn oma gelijk had. Het Washington D.C. dat ik tot nu toe kende van onze geweldige vakanties, is niet het D.C. dat ik ken nu ik er woon.

Wat ik al gemerkt heb in D.C. is dat de mensen hier vaak oppervlakkig en uptight zijn. Exact het tegenovergestelde van wat ik ben. Na wat onderzoek blijkt dat mijn gevoel er niet zover naast zat: de oostkust van Amerika is oppervlakkiger dan de rest van het land.
Een andere reden waarom ik hier nooit zou kunnen wonen: het weer. Het kan hier zo ongelooflijk koud zijn en dat beïnvloedt mijn goed humeur.

Voor mezelf, maar ook voor jullie, een overzicht van de pros en cons van Amerika.

Beter in Amerika:
• De taal (ik ben verliefd op de taal, what can I say?)
• De vriendelijke mensen in winkels en op de straat
• De natuur
• De customer service
• Het levensgemak: je hoeft niet voor 18h naar de winkel te gaan want de meeste winkels zijn tot laat ‘s avonds open.

Beter in België:
• De kost voor hoger onderwijs
• Het verzekeringssysteem
• De diepgang en authenticiteit van de mensen
• Mijn familie (zoals ik al zei, ik ben een huismus)
• Eten en boodschappen zijn veel goedkoper in België
• De restricties rond het eten zijn veel strenger in België (en Europa)
• Op vlak van milieubewustzijn kan Amerika nog veel leren van België  

Als ik deze twee vergelijk, moet ik toch besluiten dat op lange termijn België als vaste stek hebben niet zo’n slecht idee is. Want van de Amerikaanse taal, natuur en vriendelijkheid kan je nog steeds genieten als je er op vakantie gaat of er voor enkele maanden verblijft. Maar dingen zoals een goede verzekering, een goed schoolsysteem en familie in de buurt vind ik veel belangrijker.

Wil dat zeggen dat ik nooit permanent naar Amerika zal verhuizen? Nee, natuurlijk niet. Zeg nooit nooit! Maar ik denk dat ik een soort van gulden middenweg zal moeten vinden. Een deel van het jaar in België, een deel van het jaar in Amerika misschien? Of misschien verhuis ik wel naar Amerika, maar zeker niet naar de oostkust. Geef mij dan maar een gezellig stadje in een warme staat. Wie weet ontmoet ik daar wel een knappe cowboy?! Vorige maand zag ik een video over een meisje dat drie maand per jaar door Amerika trekt in een van, een soort busje. Ze zag er zo gelukkig uit want ze had echt het beste van de twee werelden gevonden. Misschien is dat iets voor mij?

Het leuke aan de toekomst is dat je niet weet waar je zal eindigen. De ene dag zeg ik A, de andere dag zeg ik B. Ik moet niet alle antwoorden hebben. Mijn papa heeft een gezegde dat ik al jaren moet aanhoren: “Life happens while you make plans.” Ik denk dat ik echt moet beginnen luisteren naar wat mijn (groot)ouders me vertellen. Want of ik het nu wil of niet, ze hebben verdorie altijd gelijk. Of toch meestal.